Η εφηβική ηλικία αποτελεί αδιαμφισβήτητα μία περίοδο που συντελούνται έντονες αναπτυξιακές αλλαγές, τόσο οργανικά- σωματικά, όσο και ψυχο-συναισθηματικά. Είναι η περίοδος όπου ο έφηβος γιος ή κόρη καλείται να αφήσει πίσω την παιδικότητα που χαρακτήριζε έως τώρα τις προηγούμενες αναπτυξιακές φάσεις και να περάσει σε κάτι αυτόνομο και πιο ανεξάρτητο.
Προκειμένου να γίνει αυτό το πέρασμα, ο έφηβος συχνά νιώθει αμφιθυμικά συναισθήματα (δεν ξέρει τι θέλει), καθώς στον ψυχισμό του επικρατεί εσωτερική ένταση και αναστάτωση, εξαιτίας των απότομων αλλαγών που βιώνει σε όλα τα επίπεδα της ζωής του. Τα αντικρουόμενα συναισθήματα που καλείται να διαχειριστεί, καθώς την στιγμή που επιζητά την αυτονομία του ταυτόχρονα επιδιώκει την υποστήριξη των γονέων του, μπορεί να του δημιουργήσουν ευερεθιστότητα, νευρικότητα ή απομόνωση κάνοντας τον να νιώθει πως «κανείς δεν τον καταλαβαίνει». Αυτές οι συνεχείς συναισθηματικές μεταβολές μπορεί να αποτελέσουν πηγή άγχους και έντασης για τον έφηβο, με αποτέλεσμα συχνά να δημιουργείται αρνητικό κλίμα και συγκρούσεις σε όλο το οικογενειακό σύστημα.
Στην ψυχοθεραπεία εφήβων παρέχεται ένα ασφαλές, φροντιστικό και υποστηρικτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ο έφηβος θα νιώσει την αποδοχή που έχει ανάγκη για να μπορέσει να εκφραστεί, να μοιραστεί ανησυχίες, να αποφορτιστεί από δυσφορικά και έντονα συναισθήματα και να εμπιστευτεί σημαντικά ζητήματα που τον απασχολούν στην ζωή του. Μέσα από την διαδικασία της ψυχοθεραπείας ο έφηβος θα αποφορτιστεί από όσα τον πιέζουν και σταδιακά με σεβασμό στην δική του ετοιμότητα θα αρχίσει να καλλιεργεί το μονοπάτι για το χτίσιμο της προσωπικής του ταυτότητας.
Σε αυτή την πορεία ο θεραπευτής καλείται να ακούσει το αίτημα των γονέων και με σεβασμό στο απόρρητο και την σχέση εμπιστοσύνης που έχει χτιστεί με τον έφηβο μπορεί να λειτουργήσει συνδετικά στην αναμεταξύ τους σχέση, ειδικά όταν τα ζητήματα αφορούν συγκρουσιακές καταστάσεις μέσα στην οικογένεια. Σε άλλες περιπτώσεις η ενημέρωση των γονέων γίνεται κατόπιν ενημέρωσης του εφήβου και με γνώμονα να κρατηθεί η ισορροπία που ορίζει την αποκάλυψη πληροφοριών που αφορούν το άτομο που βρίσκεται σε θεραπεία.
Τα αιτήματα των εφήβων και των οικογενειών που απευθύνονται στο γραφείο για ψυχοθεραπευτική υποστήριξη συνήθως συνοψίζονται στα ακόλουθα:
- Διαχείριση άγχους και φοβιών
Σχολικές επιδόσεις - Έλλειψη αυτοπεποίθησης/ Ενίσχυση εαυτού
- Δυσκολίες στην διαχείριση διαπροσωπικών σχέσεων με συνομηλίκους
- Ενδοοικογενειακές συγκρούσεις
- Ζητήματα ταυτότητας φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού
- Διατροφικές διαταραχές
- Καταθλιπτικότητα
- Εθιστικές συμπεριφορές
- Ευερεθιστότητα και εκρήξεις θυμού
